Bunalım

Hiç, sadece düşüyorum 

Bazı zamanlar yüksek bir yerden bir hiçlik çukurunun içine düşerim ölümü düşünür sonsuzluğu kafama takarım. Hayattan koparım sizde kopmuşsunuzdur. Belki hepimiz bir hiç içinde yaşıyor ve hiçbir şeyizdir. Kendimizi yabancı hissediyor,  dahası içten içe her zamanki ruh haline yabancı büyük bir boşluk veya derin bir uçurum görüyorsunuzdur. ve gerçeği ararken anlamsızlaşan dünyanın farkına bile varmıyoruzdur. Böyle zamanlarda hissettiğimizi sandığımız duyguları hiçlik ve kaygı alır sanki.  belli bir şekilde hiçbir şey ama genelde her şey bizi tehdit eder ve bunaltır. İçimiz kaygı ve endişe dolar. Farkında olmadan uzaklaştığımız dünyada dünya bile fark eder uzaklaşmamızı ve içimizden geçiririz "eğer bize neyin var sorusu sorulursa şunu diyeceğim sadece 'hiçbir şey' " sorunda budur hiçbir şey yoksa beni bunaltan ne düşünmek mi anlam arayışı mı can sıkıntısı mı yoksa hiçbir şey olmadı. 

ilkel edebiyat 2017 ilayda iğci