Kendine hatırlatman gereken bir not.

Kendini mutlu hissettiğin bir güne uyanmıyorsun, sana eksik hissettiren insanların hayatına uyanıyorsun. Kopamıyorsun, kaçamıyorsun, gidemiyorsun. Kaçmalı mısın? Hayır. Gitmeli misin? Belki. Ancak kalırsan göreceğin, kendinden bir parça. Görmekten hep kaçtığın, tanışmak istemediğin, kabul etmediğin bir parça. Bu parça seni tamamlayacak olan, bu parça ayaklarını toprağa bastığında seni bütün gezegene bağlayacak olan, bu parça seni hayata bağlayacak olan. Mutsuz değilsin. Seni kötü hissettirenler var, yok sayanlar var, ancak onlar kendini görebilmen için bir hediye. Onlar olmasa başkalarını bulacaksın, mutsuz hissetmek için. Burada hayatından kaçtığın için, onların hayatını yaşaman, onların seçimlerini yaşaman seni nasıl hissettiriyor?Teşekkür ederim bana saldırdığınız için, teşekkür ederim hayatıma girip beni dağıttığınız için, teşekkür ederim beni geceler edeağlattığınız için, teşekkür ederim bana ait olmayan umutlarımı söndürdüğünüz için. Ben kendimi sizin sayenizde buldum ve bu size en büyük haykırışımdır, bu taştığım noktadır. Kendimden taşıp, aslında 'ben' olmayan o kişiye yaşattığınız her yenilgiyi büyük bir zafere dönüştürebildiğim için, özgürüm. Beni yenemediniz, bana zafer için kendime dönüşmemi hatırlattınız. 

24 ekim 2019 istanbul